[ 3 - افراد ناسپاس در ميان بنى اسرائيل ] 3 - موضوع ديگرى كه از آيه به خوبى استفاده مىشود اين است كه در ميان بنى اسرائيل به راستى افراد ناسپاس فراوانى بودند ، با آنكه آن همه معجزات موسى را مشاهده كردند و آن همه مواهب الهى شامل حالشان شده بود ، چيزى از نابودى دشمن سرسختشان فرعون در ميان امواج نگذشته بود ، و آنها به لطف پروردگار از دريا گذشتند ، اما ناگهان همه اين مسائل را به دست فراموشى سپرده ، از موسى تقاضاى بتسازى كردند ! . در نهج البلاغه مىخوانيم يكى از يهوديان در حضور على ع به مسلمانان ايراد كرد و گفت : « شما هنوز پيامبرتان را به خاك نسپرده بوديد كه اختلاف كرديد » ؟ على ع اين پاسخ دندانشكن را در جواب يهودى فرمود انما اختلفنا عنه لا فيه و لكنكم ما جفت ارجلكم من البحر حتى قلتم لنبيكم * ( اجْعَلْ لَنا إِلهاً كَما لَهُمْ آلِهَةٌ ) * فقال * ( إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ ) * : « ما درباره دستورات و سخنانى كه از پيامبرمان رسيده اختلاف كرده‌ايم ، نه درباره خود پيامبر و نبوتش ( تا چه رسد به الوهيت پروردگار ) ولى شما پايتان از آب دريا خشك نشده بود كه به پيامبرتان پيشنهاد كرديد ، براى ما معبودى قرار بده آن چنان كه اين بتپرستان معبودانى دارند ، و او در جواب به شما گفت : شما جمعيتى هستيد كه در جهل غوطه وريد » ! در آيه بعد مىخوانيم كه موسى ع براى تكميل سخن خود به بنى اسرائيل گفت : « اين جمعيت بتپرست را كه مىبينيد ، كارشان به هلاكت مىانجامد و عملشان باطل و بى اساس است » ( * ( إِنَّ هؤُلاءِ مُتَبَّرٌ ما هُمْ فِيه وَباطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ) * ) . يعنى هم عملشان بيهوده و رنجهايشان بىنتيجه است و هم سرانجام يك قوم